dialogi cz3 (dying young and I'm playing hard / that's the way I made my life an art)

• 
  
  AL: jestem taka ograniczona
  MH: boże, ale jesteś taka piękna

  • MH: taka mądra
    MH: daj spokój
    MH: tyle ci wystarczy żeby podbić świat
    AL: a Ty szalona
    • AL: nie wystarczy
    • AL: mam koszmarnie ograniczony umysł
    • AL: myślę tylko o dwóch rzeczach
    • AL: właściwie jednej, w wielu aspektach
    • AL: i tak mnie to wkurwia, że sobie nie wyobrażasz
      MH: jak możesz kochać P i K na raz?
      AL: o tym nie myślę już od dawna

      • AL: bo co to za różnica
      • AL: przeraża mnie to jak bardzo jesteśmy do siebie podobni
      • AL: że lubimy to samo
      • AL: myślimy tak samo
      • AL: mamy takie same paranoje i manie

      MH: i to Cię nie nudzi? wszystko takie samo?
      AL:
      nie, to mnie fascynuje
      • AL: fascynuje mnie to, że wie co myślę
      • AL: ale wciąż jest ciekaw mojego zdania
      • AL: i fascynuje mnie smutek, który w sobie ma
      • AL: do szału doprowadza mnie niewiedza
      • AL: nie mogę pojąć tej części
        
        
        
        
        

                                                                                           ***

        
        

        [...]
        MH: prześpij się z jednym i z drugim

        • MH: i zobacz który nie zabierze ci kołdry
        • MH: proste

        
        

        
        

                                                                                       ***

        
        

        
        

        AL: trochę piwa, snu i życie staje się nieco prostrze

        • AL: kocham C

          ię
          MH: zborałam się wczoraj
          • MH: paskudnie
          • MH: ale życie było piękne
          • MH: kocham Cię
            AL: zdarza się
            MH: no czasem zdarza mi się Cię kochać 
            
            
            
            
                                                                                      ***
            
            
            
            
            
            

            Alicja: 

            
            

            mogę Ci opowiedzieć, bo mam akurat sposobność

            
            

            
            

            nie uczę się wyjątkowo

            
            

            jak ostatnio na przystanku

            
            

            to była chyba północ

            
            

            i na pewno Praga

            
            

            podszedł do mnie dzieciak i dał mi dwadzieścia złotych za do połowy zjedzonego lajona

            
            

            i coś tam wspominał o "pani"

            
            

            ale się nie poczułam

        
        

        później wsiadł do autobusu

        
        

        którym jechał akurat z bratem

        
        

        i muszę tam wrócić, bo z tych 20 złotych, to mi wyjdzie dużo tych lajonów 

        
        

        
        

        i z tej historii wyszedł mi humor do końca dnia wyjątkowy

        
        

        musisz się więcej uśmiechać, Marta, bo z depresji leczą ludzie

        
        

        jestem coraz bardziej pewna, że będziesz naprawdę 

        
        

        
        

        naprawdę będziesz dziennikarką

        
        

        słowo klucz

        
        

        
        

        ale jaka gra słowna