dla Aleksandry Lewandowskiej, mojej miłości, mojego serca, za to że jest i daje mi się kochać.

Ilekroć pomyślę o wszystkim co przeżyłyśmy razem, kocham Cię bardziej. Nie wiem, czy to możliwe, ale gdybym mogła objąć moje uczucie do Ciebie, nie wystarczyłoby mi ciała, moje dłonie byłyby za sztywne i zakrótkie, tak bardzo Cię kocham.

w zagubionej przestrzeni trwam

cały świat płynie obok gdzieś

znudziłem się Bogu
w połowie, w połowie

 Wtedy na torach, nad stawem, pod drzewem, na ostrowie, nad morzem, u Ciebie w pokoju, w szkole, wszędzie. Nigdy nie spotkało mnie nic piękniejszego. 

nie ma już nic
nie ma już nic
nie ma już nic po tamtej stronie
nie ma już nic
nie ma już nic
nie ma już nic za ścianą powiek

Dla mnie to tak ogromne, ciężkie, absolutnie najważniejsze emocje, ze nie potrafię ich opisać słowami. 

jeszcze raz mógłbym zmienić kształt

rozpiąć skrzydła i frunąć nie zważając na strach

jeszcze raz, przecież sposób znam

tylko nie mam już siły
tylko nie wiem jak

kocham cię bardziej niż wczoraj i mniej niż jutro. Na zawsze.